NIEUWS
SiteLock

© BewustZijnsWerk 2019

Tip | Werkconferentie over natuurwezens | 22-25 augustus 2019


De belangstelling voor de wereld van de natuurwezens groeit en dat geldt ook voor de behoefte van mensen om iets voor deze wezens te betekenen. Maar hoe doe je dat dan? Moet je helderziend zijn of worden? De taal van de wezens achter de natuurverschijnselen kennen? Of gewoon geloven wat de leraar op dit gebied zegt en doet? Hoe kom je die wereld nader en wat heb je daarvoor nodig?


In augustus wordt op Landgoed Kraaybekerhof in Driebergen een conferentie aangeboden waar verschillende mensen die met natuurwezens werken aan het woord komen en bovendien met de deelnemers aan de slag gaan. Iedereen die nader kennis wil maken met deze wereld en/of gedreven is door een gevoel van noodzaak ‘iets terug te doen’ voor de natuur en haar wezens, is van harte welkom. 


M.m.v. Bastiaan Baan, Frans Romeijn, Willem Daub, Ferry van der Loos, Margarete Vijlbrief, Taletta Bierens en Robert de Haan.
Datum: 22 augustus ontvangst vanaf 19.30 uur tot 25 augustus 14.00 uur. 
Kosten: € 475,- inclusief koffie/thee, 3x lunch en 2x diner
Voor informatie of inschrijven:

- mail naar rienvandenberg@hotmail.com

- of bel hem op 06 15077970 


Juli 2019

____________________________________


TIP: Conferentie 'Echt geluk kent geen oorzaak' | 15 november 2019


Een poosje terug kreeg ik het boek De Boeddha in de bajes van de Vietnamese boeddhistisch geestelijk verzorger Cuong Lu toegestuurd. Zes jaar lang bezocht hij wekelijks vier gevangenissen om te praten en te mediteren met gevangenen. In het boek vind je een weergave van 52 verhalen en lessen die hij daar op deed. Maar het allerbelangrijkste is dat Lu leeft wat iedereen diep in zijn hart weet: er is altijd een nieuw begin mogelijk, je kúnt veranderen en je vrij en gelukkig voelen. Zélfs als je het gevoel hebt alles verprutst te hebben en/of in de gevangenis zit. Zeer de moeite waard, dit boek. Trouw publiceerde overigens een erg mooi interview Met Cuong Lu in z'n Levenslessen serie.


De Boeddha in de bajes | Cuong Lu | Spectrum |gebonden, 144 pag. | €15,99  


Een bijzonder mens, deze Cuong Lu! Hij richtte een driejarige opleiding Boeddhistische Psychologie onder de naam Mind Only op en dit instituut organiseert in het najaar een internationale conferentie.  

Hoe neem je beslissingen die wijs zijn en waarin geluk verscholen ligt? Hoe kun je je waarneming verhelderen zodat je uit vrijheid kunt handelen? Dagelijks worden we geconfronteerd met deze vragen, die invloed hebben op ons werk, ons denken en onze relaties.

Deze vragen worden onderzocht en belicht tijdens de eerste Mind Only conferentie voor toegepaste boeddhistische psychologie - gericht op dienstverleners, beleidsmakers en onderzoekers in de werkvelden onderwijs, zorg, justitie en wetenschap. Zij vindt plaats op vrijdag 15 november 2019 in Soesterberg. 

Programma:
Wetenschappers Dan Lusthaus van Harvard University en Henk Biezer van Universiteit Leiden onderzoeken hoe ons bewustzijn werkt en hoe we tot heldere waarneming en diep inzicht kunnen komen.  Cuong Lu zelf vertaalt dit onderzoek naar de dagelijkse praktijk. Actrice Birgit Schuurman stelt de vraag wat is waar en wat niet? In het theaterstuk Gevangenis Monologen 2 speelde ze rollen die een moord van drie kanten belichten: de kant van de moeder van overvaller Jack, van de weduwe van het slachtoffer en die van de gevangenisbewaakster. Dezelfde zaak, verschillende gevoelens en perspectieven. 
De middagworkshops bieden mogelijkheden de informatie en inzichten toe te passen, te testen en te verdiepen.

Kijk hier voor meer informatie en aanmelden.


Juli 2019

____________________________________



Tip én beschouwing Rembrandts levende lijnen | Dik Goudsblom


Rembrandt overleed 350 jaar geleden en daarom is er sprake van een ‘Rembrandtjaar.’ In 2006 was het 400 jaar geleden dat hij geboren werd – over zijn biografie hierna iets meer – dus toen was er ook zo’n jaar. Steeds reden tot allerlei tentoonstellingen, nu alleen in Amsterdam al drie stuks: in het Rembrandthuis, Stadsarchief en Rijksmuseum. Bij het laatste wordt groot uitgepakt: alle werken van Rembrandt die het in z’n bezit heeft zijn uitgestald. Natuurlijk de schilderijen, maar die hangen er altijd – zo’n Rembrandt stop je niet weg in het depot. Dan de vele etsen, die je, weliswaar bij stukken en beetjes, ook wel in het Rembrandthuis of elders kunt genieten.

Voor mij zijn bij deze expositie vooral de tekeningen de moeite waard. Deze blijven wél vaak opgeborgen omdat ze gevoelig voor licht en daardoor kwetsbaar zijn. Het origineel is toch directer qua kleur (vaak werd bruine inkt gebruikt) en oppervlak dan een reproductie – een ets heeft dat minder omdat het sowieso al om een print gaat. Rembrandts tekeningen zijn zen. Ze lijken zojuist gemaakt en zouden, vijf minuten later gedaan, anders zijn geworden. Het zijn momentopnames. Bij zijn bijbelse taferelen – die toch het leeuwendeel van zijn werk vormen – lijkt het zelfs alsof hij erbij was en het gebeuren even snel heeft neergekrabbeld.


Neem de ‘Voetwassing van Petrus.’ Je ziet een knokige, schijnbaar zeer oude man, die zijn voet ver naar voren strekt waarover een jonge Jezus met een grote haardos zich aandachtig ontfermt. Daarnaast kijken drie mannen toe. Twee daarvan hebben wel zeer vreemde koppen, de meest rechtse lijkt een wat griezelig hard masker te dragen (en heeft zelfs geen voeten) en de linker man zoiets als een zonnebril. De derde houdt iets vaags vast dat een droogdoek zou kunnen zijn. Alles - ook de stoel waarop Petrus zit, de handen, de gezichten - lijkt in razend tempo en zonder enige aarzeling neergepend – en ook zonder enige zorgvuldigheid. Dat is echter schijn. Als je wat langer kijkt, word je de voorstelling ingezogen om als vierde toeschouwer deel uit te gaan maken van het gebeuren. Alle blikken zijn gericht op de voet van Petrus, dus ook jouw blik wordt daar naartoe gedwongen. Het is een still uit een film waarin je – zolang je kijkt – zit. Schijnbare slordigheden zijn niet hinderlijk, ze dragen juist bij aan het dynamische, mindfulle en intieme van dit gebeuren. Ze maken het echter dan een keurig afgewerkte tekening.


Naderhand kocht ik de door het Rijksmuseum mede geproduceerde graphic novel ‘Rembrandt’ (2013) van Typex (Raymond Koot), het stripverhaal over het leven van de schilder. Een heerlijk boek. Rembrandt wordt hier zelf getekend in verschillende leeftijdsfases, vaak bladzijden lang zonder tekst – en zo ook de verschillende vrouwen uit z’n leven, de mensen om hem heen, de dieren - zoals een door hem geschetste olifant, een meeuw, een kip en de ratten die in zijn tijd veelvuldig deel uitmaakten van het rommelige stadsleven. De mooiste plaatjes zijn die waarop je Rembrandt ziet kijken: als kind naar het licht dat in de molen van zijn vader binnenviel en dat magische, dansende wezens tevoorschijn tovert, naar de olifant die bij de Dam van een boot getakeld wordt, naar het dode lichaam van Elsje Christiaens dat na de doodslag op haar hospita en de daaropvolgende terechtstelling op de Dam ter afschrikking werd opgehangen aan de overzijde van het IJ. Typex laat haar in haar laatste nacht een onhandige affaire met Rembrandt beleven, ongetwijfeld historisch geheel onjuist, maar we krijgen wel een beeld van het meisje en ook van de schilder. Het beeld vanuit de striptekenaar uiteraard, het boek heet ook eigenlijk Typex’ Rembrandt.


Net als in de roman over genoemde Elsje van Margriet de Moor: ‘De Schilder en het Meisje’ (2010), krijg je een wat lompe, norse, no-nonsense Rembrandt voorgeschoteld, die een weinig spirituele en al helemaal niet intellectuele indruk achterlaat. Van de echte Rembrandt weten we op wat feiten na eigenlijk niets. Maar het lijkt me dat een mens die tot op het bot doordrongen was van talloze beelden van het heilige en het goddelijke, die deze beelden letterlijk in de vingers had, niet uitsluitend als een soort brompot door het leven heeft kunnen gaan. Wél wist hij - in z’n werk - het spirituele altijd onder te brengen in het heel gewone, soms laag-bij-de-gronds menselijke.


Stefan Kuiper wijst hierop in zijn lezenswaardige recensie van de Amsterdamse  tentoonstellingen in De Volkskrant: je ziet bijvoorbeeld vaak wat Jezus voor uitwerking had op zijn omgeving - denk aan de hiervoor beschreven voetwassing. Dat Jezus zelf bij Rembrandt altijd wat bleekjes uit de verf komt, ben ik niet met Kuiper eens - kijk maar eens naar de twee schilderijen van de Emmausgangers (niet in het Rijks te vinden maar in het Louvre) waarop hij te zien is als een magiër – en dan vooral op die waarop hij en profil is afgebeeld.


Dat is ook iets wonderlijks: Rembrandt schilderde, etste, tekende van één bijbelse gebeurtenis of persoon vaak meerdere en soms vele versies die heel verschillend waren. De Petrus van de voetwassing is een heel andere dan die van de geschilderde Verloochening - ook na lange afwezigheid wegens restauratie weer te zien. Zo zijn er ook vele Paulussen, waarvan hier wel de mooiste. Terecht wijst Kuiper op dit ontroerende schilderij: Rembrandt schilderde natuurlijk ook zichzélf vele malen en hier doet hij dat bij uitzondering als zijnde een bijbelse figuur – het Zelfportret als de apostel Paulus. We zien een oude man, verslagen en licht vertwijfeld, berustend, kwetsbaar met zachte droeve ogen. Die laat zien dat je ondanks alle innerlijke rijkdom machteloos kunt staan tegenover de rottigheid die het leven kan brengen. Toen hij dit schilderde waren vrijwel al z’n kinderen en al z’n vrouwen gestorven en hij kon, failliet verklaard, zijn werk niet meer zelf bezitten of verkopen – dat moest via een schimmige bv. Alles weg, niets aan te doen. Maar met grove streken bracht hij toch een krachtig binnenstromend licht aan - boven zijn gezicht, in z’n tulband. En schilderde met dit licht zichzelf de eeuwigheid in.

Afbeeldingen: Voetwassing (tekening, Petrus links zittend, uitgestrekt been)/ Rembrandt omhoog  kijkend (naar Olifant) met stadhuis A ‘dam op achtergrond: googel afbeeldingen Typex Rembrandt / Elsje Christiaens Rembrandt / Verloochening Petrus Rijksmuseum (Petrus draagt witte mantel) / Zelfportret als apostel Paulus./ Emmausgangers Louvre Rembrandt (Jezus en profil)


Typex’ Rembrandt kost nu EU14,95

Margriet de Moor: De Schilder en het meisje o.a. als dwarsligger te koop



April 2019

____________________________________