Over Stenen

BewustZijn Online

Tosca Tetteroo

houdt zich haar leven lang al bezig met edelstenen en hun betekenis voor mens en dier. Zij was een van de eerste edelsteen-therapeuten en is auteur van het boek ‘Alles over edelsteentherapie’ van Uitgeverij Samsara. In het kleine dorp Ter Idzard in Friesland heeft zij een winkel vol prachtige mineralen en kristallen.

www.dekrater.nl

____________________________________

februari 2017 - Een nieuw jaar

Het begin van een nieuw jaar. Vol nieuwsgierigheid en met een positief verlangen kijk ik er naar uit om ook dit jaar weer zo bewust mogelijk te leven. Er is veel gaande in de wereld. Natuurlijk is dat niets nieuws, maar toch, door alle sociale media worden we overspoeld met informatie. Sommigen vinden dat zorgwekkend, en anderen geeft het juist hoop. We delen alle meningen en gebeurtenissen en dat maakt het vaak ingewikkeld om te kijken vanuit onze eigen kracht; met een open mind en een liefdevol hart.

In mijn praktijk/winkel hoor en zie ik alles op een wat kleinschaliger niveau terug. De zorgen, de hoop, het verlangen, de vreugde - het komt allemaal voorbij en ik doe mijn best om goed te luisteren, vanuit mijn hart mensen te steunen en - met stenen en mineralen als hun tolk - hulp te bieden op een passende en persoonlijke manier. Het is altijd mijn doel dat mensen met een glimlach en een blijer gevoel huiswaarts gaan. Mijn oren en ogen zijn open en ook mijn innerlijke bewustzijn houdt me scherp en helpt om op een zuivere manier samen te werken met de stenen en mineralen. Ik hou van mijn werk, ben na 36 jaar nog steeds intens dankbaar dat ik letterlijk mijn steentje bij kan dragen.

 

En… ik verbaas me iedere keer opnieuw over de natuur, die ons alles biedt wat we nodig hebben. Ook nu weer kom ik precies op het goede moment (ja, hoe kan het ook anders) een nieuwe steensoort tegen. Eentje die ik nog nooit eerder heb ontmoet en waarover nog niet veel bekend is. In Madagaskar is namelijk de groene opaal gevonden. Nu kennen we opaal in vele andere kleuren, maar de groene variant was tot voor kort in de aarde gebleven. Zeker, er worden nog steeds veel steensoorten gevonden, en ik kijk dan altijd wat dat voor mij betekent. Vind ik het een aanwinst? Ga ik hem toevoegen aan mijn assortiment? Soms gebeurt dat en vaak ook niet, bijvoorbeeld omdat ik bemerk dat die bepaalde energie in krachtiger vorm al in een mij bekende steen aanwezig is.

 

Maar deze groene opaal raakt me direct in mijn hart en wekt mijn nieuwsgierigheid. Eerst ga ik zelf een poosje op verkenning. Ik kijk naar de samenstelling, de kleur, de vorm – ik voel en ga er ook mee mediteren. De conclusie is nog voorzichtig en groeiend, maar ik kan alvast zeggen dat de steen zeker waardevol is voor deze tijd. De groene kleur hoort bij het hartchakra en neigt naar ietsje geel, waardoor de verbinding tussen hart en zonnevlecht duidelijk is. Ik ken geen enkele andere steensoort met deze heel bepaalde kleur. De groene opaal verbindt dus het hartchakra met de plexus solaris op een positieve manier, wat kan betekenen dat het de bedoeling van deze prachtige steen is om ons te helpen beter naar de stem van ons hart te luisteren, te vertrouwen op de natuur, de wereld meer te aanschouwen vanuit ons gevoel en minder te reageren vanuit ons verstand.

 

Opaal is altijd een krachtige steen, bijna dwingend zou je kunnen zeggen, en heeft ook een sterke stromende werking. Het zet in beweging, vernieuwt en deze groene opaal kan dat als de beste. Ik krijg de indruk dat de aarde ons nu echt laat weten dat het tijd is om terug te keren naar het hart en de natuur weer te respecteren. Voor het nieuwe jaar hoop ik dat de groene opaal mag stralen en ons helpt om naar de aarde te luisteren en ons eigen hart te laten spreken; oordelen en veroordelen los te laten en samen te werken op een positieve manier. Met elkaar én met onze mooie Moeder Aarde. De groene opaal is een steen van hoop, vertrouwen en zéker van vernieuwing. Al lijkt alles in de wereld ogenschijnlijk minder goed te verlopen; blijf dicht bij dat wat je zelf kunt doen vanuit je hart - voor jezelf en natuurlijk ook voor anderen.

 

____________________________________

 

oktober 2016 - Wild at Heart

Innerlijke rust is mijn uitdaging. Het lukt me steeds beter en toch blijft dat wilde hart met alle daarbij behorende verschijnselen aanwezig. Ook al val ik nu officieel onder het kopje ‘bejaard’ nu ik 66 jaar ben - zo voel ik me allerminst.

Zo houd ik van veel verschillende soorten muziek, en dan bedoel ik geen softe new age of sonates van Mozart, maar stevige muziek. Waarop ik, als niemand kijkt, uit de pan swing. Waarschijnlijk zal het geen gezicht zijn, zo’n oude dame die uit haar plaat gaat, maar ik geniet enorm van de creatieve muziek die nog steeds volop gemaakt wordt.

 

Hoe lastig is het om mijn wilde hart uit te leggen aan anderen. Mijn hippievrienden van vroeger, met wie ik dat kon delen, zijn jammer genoeg overleden. Vaak aan een niet al te gezonde levensstijl. Ze raken uitgestorven. Heimwee heb ik nog regelmatig, niet naar de middelen die toen gebruikt werden, maar wel naar de kracht van verbinding, naar die enorme creativiteit en de passie die we beleefden door samen voor vrede en liefde te staan. Naar ons kleurrijke en niet materialistische verlangen naar eenvoud. Er werd van alles zomaar uit het niets getoverd; er was geen behoefte aan meer en nog meer.

 

Ik ben zo dankbaar dat ik die tijd bewust heb meebeleefd; het heeft me veel geleerd en is een belangrijk stuk van mijn fundament. Ook in mijn werk als edelsteentherapeut is dat altijd aanwezig. Er komen veel jonge mensen naar me toe, die ik altijd steun in hun verlangen naar vrijheid. Die ik begrijp, omdat ze anders zijn en niet passen in de mainstream. Vaak komen ze in deze tijd in de knel, omdat alles volgens regels moet. Het zijn de creatievellingen, de uitvinders, de pioniers die zo waardevol zijn door hun vrije manier van denken. De hippies van nú, die het veel moeilijker hebben dan wij toen. Omdat er nog minder tijd lijkt te zijn om te experimenten met alles waarmee je zou willen experimenteren. Ik moedig ze aan om de tijd te nemen zichzelf te ontwikkelen tot diegene die ze in diepste wezen zijn.

 

Mijn wilde en inmiddels ook wijze hart is veranderd. Het heeft nog altijd dat verlangen naar ultieme vrijheid, maar weet intussen dat die vrijheid in jezelf ligt, in het diepste contact met de echte bron: de wezenlijke, werkelijke waarheid. Zonder franjes, zonder illusies. Die echt is en niet afgeleid wordt of laat worden door wat slechts schijn is - wat zo belangrijk lijkt, maar het niet is. Mijn wilde hart blijft en heeft de bloei bereikt die het me mogelijk maakt om op momenten intens tevreden te zijn. Het is mijn passie die tevredenheid door te geven aan al die onrustige mensen die ernaar op zoek zijn. Mee stromen zonder obstakels in mijn stromende water, wild zijn zonder onstuimig te hoeven zijn, gewoon ZIJN met alles wat ik ben. Het is mooi dat ouder worden die kracht voelbaar maakt. Je kunt achterom kijken, vooruit willen en rust te vinden in het NU.

 

Twee stenen die daarbij horen zijn de zwarte obsidiaan, steen van de waarheid zonder schijn en illusie, en het bergkristal voor de helderheid, de zuiverheid en de stroming.

Mediteer eens 3 dagen (een kwartiertje per dag is genoeg) met een zwarte obsidiaan, en zie jezelf zonder schijn en illusie. Niet altijd even gemakkelijk, maar wel een duidelijke spiegel van je ziel. Vervolgens 3 dagen (weer een kwartiertje per dag) met een bergkristal, om hetgeen je tegengekomen bent ook licht te geven en in helderheid te laten stromen. Obsidiaan en bergkristal: twee ultieme leraren van de natuur, die je door het hele levensproces kunnen begeleiden.

 

____________________________________

juli 2016 - Sleur, heerlijk!

Zou het door de leeftijd komen? Ik ontdek dat ik sleur, herhaling, regelmaat, de verrassingen en hectiek zoveel mogelijk buiten mijn deur probeer te houden. En dat blijkt veel moois op te leveren. Tot nog maar kort geleden zat mijn leven altijd vol met onverwachte gebeurtenissen, verhuizingen, verplaatsingen, verwachtingen en haalde ik steeds van alles overhoop om in beweging te blijven. Nooit was een dag hetzelfde en dat gaf altijd onrust. In die sfeer besloot ik opnieuw te gaan verhuizen, een andere plek te creëren voor mij, mijn dieren en mijn stenen. Mooier, fijner, enzovoort enzovoort.

 

Bijna was het weer gebeurd en ineens was daar dat inzicht. Waarom dóe ik dit?

Stond ik daar als vanouds in een versleten huis, waarmee ik weer jaren bezig kon zijn om het te maken zoals ik het fijn zou vinden. Hoe vaak heb ik dat al niet gedaan? Vanaf mijn 17e jaar leef ik met verfkwasten, afgebroken muren en de geur van cement. Oude plekken schijnen mij nodig te hebben om weer in volle luister te mogen voortleven. Prima, maar nu is het genoeg. Tijd voor het verbouwen aan mijn eigen binnenhuis. Tijd om terug te keren naar mijn bron. En die bron vraagt om rust, om het begaan van innerlijke paden die ik wel kende maar waarvoor ik te weinig tijd nam om ze tot het einde uit te lopen. Elke zijweg leek spannender en ook al leverde die me veel op, ik verdwaalde wel zo af en toe…

 

Mijn wereldse huis van nu is prima en heeft ruimte. Het is goed voor me en er valt geen enkele geldige reden te bedenken waarom ik het zou verlaten. Ik neem de tijd om te kijken naar wat er nu is, en dat is veel. Ik kijk uit op een prachtig stuk natuur, waar ik gisteren een moeder ree met haar jong zag spelen, schapen rustig grazen en de buizerd het luchtruim zwevend verkent. Ik vind veren van vogels die me iets te zeggen hebben, en geniet bovenal van die diepe boodschappen die de natuur me aanreikt.

 

Rustig aan, alles is goed zoals het is. Zoals het oude Zen gezegde: het gras groeit, de lente komt. En dat gras groeit, het gaat vanzelf, en geeft me de hoop dat de natuur zo sterk is dat het al onze menselijke inspanningen - goed of slecht - nauwelijks opmerkt. En dan mijn werk; er komen nog altijd veel mensen en dieren die aandacht vragen, voor wie ik rustig de tijd neem en die ik kan helpen met een speciaal voor hen uitgezochte steen.

 

Wat een gelukkig en tevreden mens ben ik, nu ik mezelf toesta tijd te hebben, niet meer de dwang voel vanuit onrust steeds verder te gaan. Er is een soort sleur gaande die me goed doet, waar ik blij van word. Ruimte en tijd, vrede en tevreden. Mooi!

____________________________________

december 2015 - Vrede

Ineens voel ik me weer de hippie van de 60er jaren. Wordt mijn rechtvaardigheidsgevoel weer op de proef gesteld en doe ik mijn best om vooral dicht bij mijn hart te blijven. Dreiging, geweld; we zijn in oorlog wordt er gezegd door onze premier. Angst ontstaat en met die angst komen meteen allerlei overlevingsmechanismen naar boven. Ik hoor het dagelijks in mijn praktijk/winkel. Ineens is het niet meer zo vanzelfsprekend dat veiligheid gegarandeerd is en dat maakt onrustig. Wat vervolgens veel onvrede aanwakkert, met alle vervelende excessen van dien die dáár weer uit voortvloeien.

 

De hippie in mij gelooft nog steeds in Makel Love No War, het peace teken haal ik opnieuw uit mijn sieradendoos. Ook nu draag ik het met overtuiging, want de vrede in mijn hart kan door niets verstoord worden, zelfs niet door de veranderingen in de wereldsituatie. Ik geloof in de kracht van liefde. John Lennons ‘Imagine’ is mijn lijflied en die universele song blijkt weer actueel.

 

Als steensoort komt de Rozenkwarts in beeld. Haar liefdevolle hartenergie maakt de kans op hardheid en negativiteit kleiner en vergroot compassie en positieve uitwisseling. Ik zou aan elke vluchteling wel een rozenkwarts willen schenken als ik daarvoor de mogelijkheid zou hebben. Een liefdevol welkom omdat zij ook een stukje van mijn hart zijn.

Zeker zo belangrijk is het om helder te zijn en te blijven. Niet te verstarren en vertroebeld te raken door de angstaanjagende informatie die door de media zo grootscheeps verspreid wordt. Het sprankelende licht van het Bergkristal helpt je te verbinden met energie die het bereikbaar maakt om helder te blijven nadenken en niet afgeleid te worden door negativiteit.

 

Rozenkwarts en Bergkristal, liefde en licht, dat zijn de stenen die in deze tijd het meest kunnen helpen om te blijven geloven in vrede. Geef beide stenen een plek in huis als reminder. ‘Imagine all the people living life in peace’: blijf het je voorstellen en zie met heldere blik wat de positieve uitdagingen zijn van deze tijd. Een nieuwe tijd waarin verbindingen worden gemaakt tussen mensen. Het gaat niet zo gemakkelijk, maar als je begint verbinding te maken met je eigen hart is daar de bron.

Ik weet het: ‘You may say I’m a dreamer. But I’m not the only one. I hope someday you’ll join us and the world will be as one.’

____________________________________

november 2015 - Herfst

Wat is het mooi dat we seizoenen hebben, zoveel als er te beleven is in de natuur. Persoonlijk houd ik erg van de overgang van de zomer naar de herfst.

Omdat mijn woonplek grenst aan weilanden en boswallen, heb ik direct contact met alles wat daar gebeurt. En dat is veel…

Zo hoor ik dat vogels andere geluiden gaan maken en zich langzamerhand verzamelen om naar verre warme landen te vertrekken, dat de mussen die mijn tuin bevolken zich regelmatiger samen terugtrekken in de grote groenblijvende struiken.

 

En het roodborstje heeft de paardenstal als slaapplaats gekozen. Mijn paardjes krijgen weer een dikkere vacht om straks in de winter goed beschermd te zijn tegen de kou. Natuurlijk kleuren de bomen langzaam van groen naar oranjegeel en er komen van allerlei paddenstoelen naar boven.

Met verwondering kijk ik ieder jaar naar dit prachtige proces.

 

Maar sommige mensen die mijn winkel/praktijk bezoeken, vinden het lastig om de overgang van seizoenen te volgen. Depressies komen dan ook vaak voor in deze tijd van het jaar. Van licht en warmte verschuiven naar donker en koude is niet voor iedereen gemakkelijk en vooral als je in de zomer niet in de gelegenheid bent geweest genoeg zonlicht op te nemen, is er meer kans op een herfstdepressie.

 

Gelukkig is er een steen die uitstekend kan helpen de overgang van licht naar donker makkelijker te maken: de oranjegele barnsteen. Het meest krachtig is de heldere soort. Deze steen, die eigenlijk helemaal geen steen is maar fossiele hars van oeroude bomen, past perfect bij dat wat sombere herfstgevoel. Misschien zelfs júist omdat het van bomen afkomstig is? Barnsteen heeft soms zaden of insecten in zich opgesloten. Bijzonder om je te realiseren dat deze miljoenen jaren oud zijn.

 

Het is een activerende steen, dus juist voor de neerslachtige mens geschikt om te helpen weer wat positieve actie te gaan ondernemen. Barnsteen verwarmt wat koud is, maakt licht wat donker is. Een praktische bijkomstigheid is dat barnsteen heel licht qua gewicht is, dus prettig draagbaar.

Pas wel op, want barnsteen kan eenvoudig worden nagemaakt door kunsthars te gieten. Een handje insecten erin, et voila, het lijkt precies. Aan echte barnsteen hangt een pittig prijskaartje, maar dan nog is het lastig voor een leek om te bepalen of het echt is. Daar is echter een eenvoudig trucje voor: wrijf de steen stevig tegen een wollen doek. Echte barnsteen wordt zo opgeladen en kan papiersnippers optillen; kunsthars niet.

Tot slot: geniet van de herfst en verwelkom de winter. Elk seizoen heeft haar eigen unieke sfeer.

____________________________________

Loslaten

Ze is niet meer fysiek aanwezig, mijn Tara. Veertien jaar werd ze en al die jaren was ze mijn trouwe hondenmetgezel. We begrepen elkaar zonder woorden. Ik mis haar ogen het meest, en besef nu pas hoe vaak onze blikken elkaar kruisten gedurende de dag. Het was een trotse hond, een kruising greyhound-mechelse herder, een prachtig dier. Ze leerde me veel over menselijke energie, wist wie betrouwbaar was en beschermde me zo. Tara, Tibetaanse godin van de liefde, deed haar naam eer aan.

 

Ik doe mijn best de pijn van het gemis los te laten en daarbij trekken de veertien jaar die we samen doorbrachten in vogelvlucht voorbij. We verhuisden samen van Friesland naar Frankrijk, en weer van Frankrijk naar Friesland. Ze speelde als puppy op de trappen van het bordes van een kasteel, was een vrije hond in de uitgestrekte velden van een boerderij, woonde in een pastorie en kwam tot rust in dit dorpsboerderijtje, waar ze liggend op het gras in de tuin van de zon haar oude lijf liet opwarmen.

 

Altijd aanwezig waren de stenen en mineralen die haar hebben geholpen zo goed mogelijk in balans te blijven. En toch is er een tumor ontstaan. Die bleef lang rustig, maar aanwezig. Vooral toen Tara ziek werd, hebben stenen ervoor gezorgd dat ze langer helder bleef en ook fysiek ondersteund werd. Daardoor kon ze tot op het laatst dagelijks meewandelen met mij en de andere honden. Zo nu en dan trok ze nog een voorzichtig sprintje en keek me dan blij aan: ‘Zie je wel dat ik nog steeds hard kan rennen!’ Al had ze uitgezaaide kanker door haar hele lichaam, en was ze door de dierenarts lang geleden opgegeven, de stenen gaven haar de kracht door te gaan. Extra energie kreeg ze door water te drinken waar een bergkristal in lag. Plus rutielkwarts omdat ze zo kortademig werd, en later jade vanwege haar incontinentie.

Ik heb Tara samen met een rozenkwarts begraven, om uit te drukken dat wat in het hart leeft voor altijd aanwezig blijft.

 

Aan de werking van stenen op dieren kun je zo duidelijk zien dat het niet nodig is om erin te geloven. Dieren zijn onbevooroordeeld en de stenen kunnen ongestoord hun heilzame werk doen.

____________________________________

 

Less is more

Veranderingen zijn er altijd, logisch en natuurlijk. Meestromen met veranderingen vraagt om moed en vertrouwen. In jezelf, maar ook in het grote geheel. Door de social media worden we op de hoogte gehouden van alle veranderingen die er plaatsvinden in de hele wereld. Je eigen beeld wordt voor een deel gevormd door welke ingang je kiest. De veelheid aan informatie maakt veel mensen onrustig, zeker nu de actuele gebeurtenissen niet bepaald een vredig beeld geven.

In mijn praktijk/winkel is het opvallend hoeveel mensen er angstig zijn. Ze hebben angst voor de toekomst, geen vertrouwen in hun eigen kracht en vaak een negatief oordeel over anderen die anders denken dan zijzelf. Het is er altijd geweest, maar manifesteert zich nu wat duidelijker. De meningen worden - veelvuldig in negatieve zin - gedeeld via alle sociale media. We zullen er aan wennen, aan die grote hoeveelheid informatie. Het is een tijdsbeeld, en dus ook een uitdaging om zelf bewust te kiezen: wat heb ik nodig en wat maakt mij gelukkig? Is het echt nodig om de hele dag met een smartphone rond te lopen of ontelbaar veel tv zenders ter beschikking te hebben? Kiezen mag, en zoeken naar je eigen waarheid is prima.

 

Ik raad je aan die waarheid te toetsen aan de 3 V’s : vrede, vrijheid en vreugde – los van alle angst en oordeel. En vergeet niet dat stilte een helende werking heeft en ruimte schept voor het ontdekken van je eigen kracht. De steen die daar bij hoort is de inktblauwe sodaliet. Het is een beetje een onderschatte steen, maar juist nu heel fijn om je te helpen eens de eigen diepte, de eigen stilte toe te laten. De sodaliet zorgt ervoor dat al het ‘moeten’, alle dwang, losgelaten kan worden, dat er weer energie kan gaan stromen die het ‘mogen’ een kans geeft. Weer mogen kiezen, mogen genieten, mogen afwijken van opgelegde verplichtingen, mogen leven zoals je zelf bent.

 

De werking van deze steen lijkt een beetje op de werking van de lapis-lazuli, maar geeft wel veel meer rust. De lapis-lazuli heeft nog de activerende kracht van het pyriet, die er als goudkleurige stipjes in aanwezig is. Sodaliet is echt inktblauw en heeft soms witte aders die werken als een stromende maar niet dwingende kracht naar het licht. Juist nu in deze tijd waarin er zoveel onrust is, kan de sodaliet heel goed helpen vooral dicht bij je wezenlijke kracht te komen en te blijven.

 

En als je dan die stille kracht van deze mooie steen toe durft te laten, is er niets meer om bang voor te zijn. Schep ruimte voor een stille overdenking, laat niet alles wat als nieuws aangeleverd wordt zomaar naar binnen. Kies bewust wat je zelf nodig hebt en geniet van dat wat er is. Er is zoveel moois! Haal alle negativiteit uit je wezen en stroom als een kabbelende heldere beek naar de grote oceaan. Daar komt alles samen. Vertrouw daarop.

____________________________________

 

Zwerfstenen

Hoe belangrijk is het om een woonplek te kiezen die je inspireert en past bij je eigen energietrilling! Voor de een is dat een bruisende stad, met veel geluid, mensen en altijd iets te doen. Voor iemand anders een dorpje waar nog een gevoel van saamhorigheid is en weer een ander zoekt de stilte en gedijt het best zonder mensen en zo min mogelijk werelds geruis.

Zelf woon ik het liefst in een eenvoudig boerenlandschap, waar de koeien (nog) buiten staan in de zomer en niet teveel wereldse zaken de boel verstoren. Zo’n landschap waarover Wim Zonneveld ooit het lied ‘Het Dorp’ schreef. Het is de achtergrond van mijn kindertijd, met weilanden, slootjes met kwakende kikkers, koeien, bomen en boerderijen. Dat dorp van toen is inmiddels een grote vinex wijk geworden. De weilanden zijn volgebouwd met onderhoudsvrije huizen en grasloze tuinen.

 

Op mijn 24e vond ik bijna hetzelfde landschap in de Stellingwerven van Friesland en tussentijds in Frankrijk. Het is altijd oude grond die vol zit met stenen. Hier zijn het zwerfkeien uit de IJstijd; in Frankrijk waren het kwartsieten en zandstenen, zelfs mijn huis was gebouwd van zandstenen uit de omgeving.

In Ter Idzard liggen veel zwerfkeien, die nog steeds boven komen als er land omgeploegd wordt. Regelmatig mag ik er eentje aan mijn collectie toevoegen. Altijd weer verwonder ik me erover dat ze zo zwaar zijn en vaak erg groot. Ze zijn zo krachtig en hebben zoveel oude informatie in zich opgeslagen. Zwerfkeien, in allerlei kleuren en vormen, hebben zoveel aardkracht dat het fijn is er een poosje op te zitten, vooral voor mensen die moeite hebben om hun voeten op de grond te houden. Kleine exemplaren zijn heerlijk om eens even stevig vast te houden.

 

Leven in je persoonlijke landschap maakt gelukkig en dat zorgt er weer voor dat je een vruchtbaar leven kunt leiden waarin genoeg ruimte is om te groeien en te bloeien. Het is dus wel eens goed je af te vragen of waar je woont nog bij je past of dat het tijd wordt je te verplaatsen naar een op dit moment passender landschap. Kijk daarbij naar wat je nu het meest nodig hebt. Het mag hoor, van woonplaats, van huis, van gebied veranderen!

 

Een bodem vol krachtige stenen die hun trilling doorgeven aan de plek waar ik mijn thuis heb. Dat is míjn inspiratieplek.

____________________________________

Zelf nadenken

Het WorldWideWeb brengt de hele wereld binnen bereik, en daarmee ook veel meningen, bedenksels, waarheden en onzinverhalen. Het loopt allemaal door elkaar en soms is het moeilijk door de bomen het bos nog te zien. Wat betreft mijn vakgebied was het, toen ik er drieëndertig jaar geleden mee begon, heel eenvoudig. Er was geen internet en zelfs geen computer. Edelsteentherapie was net zo logisch en geordend is als de natuur zelf en begrijpelijk te maken aan iedereen die z’n verstand op een rijtje en een open mind heeft.

Maar los van de wirwar aan verhalen op internet heeft ook de commercie allerlei dingen bedacht die op het eerste gezicht wel aardig lijken te zijn. Of die in ieder geval zo gepresenteerd worden dat het lijkt alsof we er beslist niet aan voorbij mogen gaan. Deze tijd biedt zoveel mogelijkheden dat het gezonde verstand betoverd wordt door de schijnbaar noodzakelijke bedenksels van allerlei mensen die een te grote duim hebben.

 

Heel bewust heb ik ervoor gekozen om de natuur te volgen en niet te ver af te dwalen in de overvloedige golf van verhalen die naar mijn gevoel mijlenver van de natuurlijke bron af liggen. Zeker, er is een enorme verscheidenheid aan stenen en kristallen en er zijn zelfs soorten die wij niet kennen. Die ergens diep in de schoot van de aarde verborgen liggen. Is het nodig daarnaar te zoeken? Er is al ruim voldoende. Een andere vraag is of stenen gemanipuleerd, gebrand of geverfd moeten worden om ze van kleur te doen veranderen. Neem bijvoorbeeld de Aqua-Aura, een steen waaraan bijna hemelse krachten worden toegeschreven. Maar het is Bergkristal, dat door goud te vernevelen onder hoge druk en hoge temperaturen ‘gemaakt’ wordt tot een nieuw soort steen. En dan al die geverfde Agaten of gebrande Amethisten...

 

Persoonlijk werk ik niet met op welke wijze dan ook gemanipuleerde stenen of kristallen. De natuur is rijk genoeg en eerlijk gezegd vind ik het nogal arrogant te denken dat er iets aan toegevoegd moet worden. Alsof er iets ontbreekt! Dus ik ben een purist als het gaat om het samenwerken met de stenenwereld en alleen de door Moeder Aarde zelf geproduceerde stenen en kristallen komen mijn deur binnen. En dan nog alleen als ik zeker weet dat ze uit een zuivere bron komen en niets te maken hebben met stoffige ateliers in China of elders, waar kinderen dagelijks hun longen vol stof krijgen doordat ze stenen aan het slijpen zijn.

 

Mijn winkel is vergelijkbaar met een natuurvoedingswinkel, want ik werk met onbespoten en niet emanipuleerde stenen en kristallen. Aan iedereen die wil weten hoe edelsteentherapie nu

precies werkt, vertel ik een duidelijk verhaal. Dat dit niet gaat over engelen, aliens of Atlantis maar over de kracht van de natuur, is voor mij genoeg. Ik houd van mensen die zelf nadenken, die ook zonder al die magische verhalen verwonderd zijn over de schoonheid van al die prachtige geschenken van onze eigen Moeder Aarde.

____________________________________