Blog in Miracles

BewustZijn Online

SiteLock

© BewustZijnsWerk 2018

Samira

Samira Ahale is van Marokkaanse afkomst, groeide op in Antwerpen en woont sinds 2001 in Nederland. Zij is mindfulness- en transpersoonlijk coach alsook Pilates docent en laat zich inspireren door het gedachtegoed van Een cursus in wonderen, de non-dualiteit van Jed Mc Kenna, Vergeving (en meer) van Willem Glaudemans. Dagelijks deelt ze door haar bestudeerde lessen plus haar commentaar in de Free Daily Blog in Miracles. Daarvan kiezen we er telkens eentje - dit keer een recente. Samira ziet de The Course als een leerplan in zelfstudie die beoogt het contact met je innerlijke leraar - in de Cursus God genoemd - te herstellen. Zodat je weer vanuit je innerlijke vrijheid en waarheid naar buiten kunt treden.

 

We starten met een serie blogs van de hand van Samira Ahale. In BZO 56 werd haar boek 'Eindelijk vrij' uitgebreid besproken

Niet meer oordelen: een kunst!

Gehoofddoekt en in een traditionele Marokkaanse djellaba begaf ik me, meer dan tien jaar geleden, richting de plattelandsvrouwen van nieuw-Scheemda en parkeerde ik, toen nog onze Volvo (in gemeenschap van goederen) voor de deur van een Gronings café. ‘Allahoe Akbar!’, schalmde het vanuit mijn volle tas, toen ik het café binnenliep. Ik voelde me niet helemaal op mijn gemak en met een rood hoofd probeerde ik bij de klok te komen, onderin mijn tas om het geluid op stil te zetten. Maar zowel de kroegbaas als de mannen aan de bar begroeten mij hartelijk en leken er niet van op te kijken.

 

Les 311: Ik beoordeel alles zoals ik wil dat het is

De vrouwen leken ook niet raar op te kijken en waren erg gastvrij. Ik ging ervan uit dat vrouwen in het platteland van Groningen een beeld hadden van een moslim vrouw; een hoofddoek en lange kleding en een accent. Ik was goed voorbereid, hoewel ze het Vlaamse accent misschien niet verwachtten.

 

Les 312: Ik zie alles zoals ik wil dat het is

Het hele tafereel beleefde ik vanuit mijn waarneming. En ik handelde dus vanuit deze waarneming; mensen uit het platteland kennen geen moslims en dus hebben ze vooroordelen en dus verwachten ze een vrouw met een hoofddoek en dus…. Ach, het maakt ook niets uit. Mijn voordracht eindigde met het langzaam afdoen van mijn hoofddoek, terwijl mensen me verbaasd aankeken. Daarna ging ook mijn djellaba uit en daar stond ik dan: in mijn favoriete strakke jeans en Adidas sneakers. Wat een heerlijke avond was dat!

 

Les 313: Laat nu een nieuwe waarneming tot mij komen

Wat heeft deze gebeurtenis met deze lessen te maken? Ze gaan over waarneming. Ik zie de wereld vanuit de plek waar ik sta en kan dus slechts vanuit deze positie oordelen. Mijn waarneming zal dus altijd gebrekkig blijven. Het is beter voor mij om te leren om meerdere posities in te nemen en de wereld vanuit alle kanten te bekijken. Vanuit het verruimen van het bewustzijn. En nog beter zou het zijn om geen oordeel meer te hebben en alles te laten zijn zoals het is. En in plaats van mijzelf te verbinden met mijn ego, te kiezen voor de waarneming van mijn innerlijke leiding, innerlijk weten, mijn Hogere Zelf. Ik hoef dus niet te veranderen of iets anders te doen of mijn best te doen. Wat ik te leren heb is om juist niets te doen.

 

____________________________________

 

Worden wie je bent is niet zo eenvoudig als het klinkt. We koppelen wie we zijn aan ons man- of vrouw-zijn, aan onze afkomst, sociaal, cultureel, maatschappelijk, aan onze hobby’s, aan ons werk. Wat we denken te zijn, is niet werkelijk. We leven in een droomwereld. En deze droom kan vandaag ontmaskerd worden, zodat we thuiskomen, vrij van alle beperkingen.

 

Les 293: Alle angst is voorbij, en hier is louter liefde

Wat geen verleden heeft, ken geen angst. Het ego kan zich alleen maar bezig houden met het verleden en de toekomst. De vrede die er is, hier, nu, wordt overspoeld door het denken. En denken is lijden. Maar het verleden is voorbij. En de toekomst is een gedachte. Het is dus een keuze om pijn uit het verleden naar het heden te brengen, maar je kunt ook kiezen om het niet te doen. En om anders te kijken. Vanuit wie je bent te kijken, zodat je kunt zien wat er werkelijk is; liefde, onvoorwaardelijke liefde!

 

____________________________________

 

Hoe druk het ook is, neem een moment voor jezelf. De wereld is niet belangrijk. De wereld is je waarneming. Je hoeft niet daar te zijn of daar te komen. Dat gebeurt vanzelf. Je hoeft toch ook niet te trekken aan het gras om het te laten groeien?

Wie je wil zijn, wat je wil zijn en vooral, wat je wil ervaren? Dat bepaal jij! Je bent niet het slachtoffer van de wereld die je ziet. De wereld is jouw waarneming. Jij creëert je wereld omdat je - onbewust of bewust - keuzes maakt.

Dus, wie wil je zijn? En hoe wil je je voelen? Wat kun je Nu doen om zo te zijn en om je zo te voelen? Welke keuze kun je Nu maken? Het kan een kleine stap zijn. Een simpel gebaar. Het kan ook een reuzenstap zijn. Een kanteling. Een transformatie. Alles is goed.

Je weet wel wat je te doen hebt. En ben je het vergeten, kun je er niet de vinger op leggen, wees dan stil en luister. Ontspan en de oplossing zal zich aandienen.

 

Les 264: Ik ben omringd door de Liefde van God.

Herhaal een aantal keer, bij onrust, bij innerlijke onvrede: ‘Laat ik mijzelf niet als beperkt zien.’ Herhaal het zachtjes, herhaal het langzaam. Adem het in, adem het uit.

Want jij bent niet beperkt. Alleen je identificatie met je lichaam maakt dat je je zo voelt. Maar je lichaam is slechts een middel. De vraag is, wat is het doel? Wat is jouw doel? Welk diepliggend verlangen ligt er onder al die wereldse en materiële verlangens?

Natuurlijk weet je alles al. De liefde van God, dat ben jij. Dat is je Zelf. Dat is je bewustzijn. Niet afhankelijk van een buitenaardse macht. Maar één met alles.

We vergeten het. We verdwalen. We zoeken ons suf. Maar we kunnen vandaag nog vrede vinden. We kunnen vandaag nog thuiskomen. Vandaag is een bijzondere dag. Vandaag mag de wind jouw waarheid blootleggen; dat er buiten jezelf niets is… en daarom bepaal jij hoe het verder gaat.

 

____________________________________

 

'Het schrijven van Samira’s levensverhaal roept veel op, ik laat mijn identificatie met een Samira, die slechts in verhaaltjes bestaat, los. Het zijn allemaal maar verhaaltjes, meer niet…'

 

Les 247: Zonder vergeving blijf ik blind

Dit inzien, is wat vergeving is. Kijken naar de beelden en me herinneren dat ze niet werkelijk zijn. Samira is niet werkelijk, de lezer van de blog is niet werkelijk. De dingen die ik doe zijn niet werkelijk. Het zijn verhalen en alles bij elkaar is het een film. Ik kan me binden aan de film, geassocieerd worden met de film, me identificeren met de film. Maar wat als ik besluit dat ik geen filmmaker wil zijn? Zolang ik niet vergeef, blijf ik blind. Dan denk ik iets te zien, wat er niet is. Dan hou ik vast aan een illusie. Aan een droom. Maar ik heb gekozen om wakker te zijn. En jij?

 

____________________________________

 

God is voor mij geen man meer met een witte baard en djellaba die al mijn plusjes en minnetjes noteert. Maar zo ben ik wel opgevoed (die djellaba heb ik er zelf bij bedacht), dus vond ik deze les in het begin erg lastig. Inmiddels ben ik vierdejaars student van The Course en is de stilte opzoeken een dagelijks ritueel. En het is in dit Heilig Ogenblik dat ik ervaren mag dat ik inderdaad de heilige Zoon van God Zelf ben. Ik doe een poging om het je uit te leggen…

 

Les 211 (herhaling les 191): Ik ben de heilige Zoon van God Zelf

Vanuit mijn afgescheiden ego-ik kan ik deze les niet vatten. Hoezo, de Zoon van God? Ik ben een nederig en hulpbehoevend schepsel en zonder God ben ik niets. Maar de ‘Ik’ in deze les staat niet voor mijn beperkte ego-ik die zich als een golfje probeert af te scheiden van de grote oceaan. Het ‘Ik’ staat voor mijn werkelijke afkomst, mijn deel van Zijn in het grote geheel van Zijn. En omdat ik ben wie ik ben, kan ik verwachtingen los laten. Kan ik de ander zien zoals hij is. Niet een lichaam, maar vrij. Die blijft wat hij is, net als ik.

Met de toepassing van deze les bevrijd ik mezelf en de wereld. Ik weet waar we vandaan komen, ik weet wie we zijn; geen lichamen, maar vrij. Zoals God ons schiep, blijven wij.

 

____________________________________