vanhoofdnaarhart
SiteLock

© BewustZijnsWerk 2019

Eerlijkheid

Voorpublicatie uit Van hoofd naar hart | door Celine Peters

____________________________________

Eerlijkheid is een belangrijk spiritueel concept, dat je kan helpen om je bewustzijn te verruimen door de illusie van afgescheidenheid op te lossen. Afgescheidenheid van elkaar als mensen, maar ook van God, van het universum en dus van Alles wat is. Voor mij is eerlijkheid ook een van de lessen geweest die ik heb moeten leren. Het kwam helaas niet vanzelf. Ik heb er echt voor moeten werken en ik kan je vertellen dat het niet leuk was. De lessen in eerlijkheid brachten enorm veel angst met zich mee. Angst voor afwijzing, maar ook angst van mijn ego voor zijn eigen einde. Hier zal ik uitleggen hoe je van angst naar waarheid en bewustzijnsverruiming kunt komen. Zoals ik al heb verteld, heb ik me het grootste gedeelte van mijn leven erg eenzaam gevoeld. De meeste mensen om mij heen hebben voor een groot deel van mijn leven geen idee gehad wat ik doormaakte of waar ik mee bezig was. En dan bedoel ik vooral mijn strijd met dualiteit en de depressies en vermoeidheid die daar een onderdeel van waren. Ik hield ze op afstand, niet door te liegen, maar door deze belangrijke zaken niet te delen. Ik dacht dat ik raar was of gek. En in ieder geval niet goed genoeg. Wie zou me niet verlaten als ze werkelijk wisten wat er met me aan de hand was? Vaak dacht ik anderen te sparen door de waarheid iets te vervormen of mezelf acceptabeler voor anderen te maken. Dus nee, ik vertelde niet dat ik niet kon komen omdat ik kampte met depressieve gevoelens vanuit mijn strijd met dualiteit, maar ik meldde me af omdat ik moest werken, andere plannen had, of buikgriep. Algemeen geaccepteerde smoezen, waarmee ik mijzelf tijdelijk ruimte gaf. Ik ben er niet trots op, maar toen kon ik nog niet anders. Ik moest mijn energie opladen. Een moment van lucht happen, maar uiteraard geen blijvende oplossing. Want met deze oneerlijkheid hield ik mezelf afgescheiden van anderen. Ik hield mezelf gevangen in een eigen-gecreëerde kooi. Veilig, maar ook vol beperkingen. Er kon geen ware interactie plaatsvinden.

 

Gelukkig had ik ook geregeld momenten van contact met God. Dan zocht ik anderen weer op en vond ik het heerlijk om mensen om me heen te hebben. En andersom. Maar er was altijd weer die onzichtbare muur, hoezeer anderen mij ook werkelijk dachten te zien. Het was altijd dat wat ik wilde laten zien. Angstig dat mijn ware ik anderen zou afstoten. In mijn proces heb ik geleerd dat er drie fenomenen zijn die uiteindelijk altijd naar elkaar leiden als je ze volgt. Het een naleven geeft meer van het ander. Dat is de trias God, liefde en waarheid. Dit is hoe het kan werken: voor mij is het begonnen met mijn contact met God, wat er voor mij altijd is geweest zolang ik me kan herinneren. Hierdoor was ik in staat om liefde te voelen voor God, voor de aarde, voor de mensen om mij heen en na heel hard werken (of juist het opgeven van het harde werk) uiteindelijk ook liefde voor mezelf. Vanuit liefde voor mezelf ben ik mijn strijd met dualiteit blijven aangaan. Ik wist dat er meer voor me was weggelegd dan de constante ups en downs van de wereld van dualiteit en verwachtingen. Ik ben naar mijn zielendoel toe blijven werken, ook vanuit het vertrouwen dat God me leidde. Hoe meer ik hierover leerde, hoe meer contact ik kon maken met mijn ziel. Zo kon ik ook meer leven vanuit mijn hartbewustzijn. Ik begon mijn dromen te volgen en ook hierdoor kreeg ik dieper contact met mijn ziel. Zo kon ik anderen meer laten zien wie ik ben en waar ik mee bezig was. Ik maakte contact met diepe waarheden en begon mijn eigen beschermingsmuur als afgrenzing te voelen. Ik kon hem niet ineens slopen, maar steen voor steen afbreken door steeds meer over mezelf te laten zien en te vertellen. Ik begon eerlijk te zijn over wie ik ben, wat me bezighield, mijn dieptepunten en mijn angsten. Over mijn strijd met dualiteit maar ook wat ik daarmee wilde. Wat mijn doelen waren, mijn visie en mijn dromen. Dat ik wilde schrijven en hoe ik mijn toekomst voor me zag. Ik vond het heel eng, maar ik deed het toch. En waar ik nooit op durfde hopen, gebeurde: mijn eerlijkheid werd geaccepteerd. Sterker nog, ze werd goed ontvangen. De authenticiteit werd gevoeld. Anderen konden het begrijpen of herkenden wat ik vertelde. Ze wilden me helpen of steunen. Of ze wisten het eigenlijk al (voor een deel). Hoe dan ook, het leidde tot meer begrip van anderen naar mij, maar het gaf anderen ook de kans om zelf eerlijk te zijn. Ze vertellen me sindsdien veel meer over zichzelf, zijn open over hun angsten, twijfels en moeilijkheden. Ik kon zo steeds meer de ware aard van de mensen om me heen zien. Bijna al mijn relaties veranderden hierdoor. Hoe anders zou het geweest zijn als ik altijd de waarheid had durven spreken? Maar goed, dat maakte nu niet meer uit. Mijn liefde voor het leven, voor anderen en voor mezelf nam toe en ik voelde me enorm gesteund door God. Niet tijdelijk, maar steeds meer blijvend tot constant. Dit leidde me later weer naar de waarheid dat ik geen liefde voor mezelf voel, maar dat ik liefde BEN. Het voelen van liefde voor jezelf geeft een afsplitsing. Maar liefde en ik zijn één. Synoniem. Ik hoef het niet te voelen, omdat ik het al ben. Zo hebben God, liefde en waarheid me geleid naar meer contact met God, diepere waarheden en een diepgaande liefde. In feite zijn deze woorden dus alle drie synoniemen.

 

Boekfragment uit:
Van hoofd naar hart - leven voorbij dualiteit
Auteur: Céline Peters
Uitgever: Samsara Books
Uitvoering: paperback, 160 pag.
Prijs: €19,90

___________________________________

Naar het artikelenoverzicht